پیوست الف: سرطانزایی
انجمن ACGIH از افزایش نگرانی عمومی در مورد مواد شیمیایی یا فرآیندهای صنعتی که باعث افزایش خطر سرطان در کارگران شده یا در آن نقش دارند، آگاه بوده است. روشهای پیچیدهتر زیستآزمایی و همچنین استفاده از مدلهای ریاضی پیشرفته که سطوح خطر را در میان کارگران برونیابی میکنند، به تفاسیر مختلفی در مورد اینکه کدام مواد شیمیایی یا فرآیندها باید به عنوان عوامل سرطانزای انسانی دستهبندی شوند و حداکثر سطح مواجهه چه مقداری باید باشد، منجر شدهاند. دستهبندیهای سرطانزایی عبارتند از:
A1 — عامل سرطانزای تأییدشده برای انسان: این عامل بر اساس شواهد اپیدمیولوژیک به عنوان سرطانزا برای انسان طبقهبندی میشود.
A2 — عامل سرطانزای مشکوک برای انسان: دادههای انسانی از کیفیت مناسب برخوردارند اما متناقض یا ناکافی برای طبقهبندی عامل به عنوان سرطانزای تأییدشده انسانی هستند؛ یا این عامل در دوز(های) معین، از طریق راه(های) مواجهه، در محل(های) معین، از نوع بافتشناسی مشخص، یا با مکانیسم(های) مرتبط با مواجهه شغلی، در حیوانات آزمایشگاهی سرطانزا است. دسته A2 عمدتاً هنگامی استفاده میشود که شواهد محدودی از سرطانزایی در انسان وجود دارد و شواهد کافی از سرطانزایی در حیوانات آزمایشگاهی توسط شواهد مکانیسمی از ویژگیهای کلیدی سرطانزایی که برای انسان مرتبط است، پشتیبانی میشود.
A3 — عامل سرطانزای تأییدشده در حیوانات با ارتباط نامشخص برای انسان: این عامل در حیوانات آزمایشگاهی در دوز نسبتاً بالا، از طریق راه(های) تجویز، در محل(های) معین، از نوع بافتشناسی مشخص، یا با مکانیسم(هایی) که ممکن است مرتبط با مواجهه شغلی نباشد، سرطانزا است. مطالعات اپیدمیولوژیک موجود، افزایش خطر سرطان در انسانهای در معرض را تأیید نمیکنند. شواهد موجود در حیوانات آزمایشگاهی نشان میدهد که با توجه به مکانیسم(ها) و/یا دوزسنجی، این عامل بعید است که در انسان باعث سرطان شود مگر در صورت مواجهه از راهها یا سطوح غیرمحتمل.
A4 — غیرقابل طبقهبندی به عنوان سرطانزای انسانی: عواملی که این نگرانی را ایجاد میکنند که میتوانند برای انسان سرطانزا باشند، اما به دلیل کمبود دادههای انسانی نمیتوان آنها را [به طور قطعی*] ارزیابی کرد. مطالعات درونکشتگاهی یا حیوانی، شواهد مکانیسمی کافی از ویژگیهای کلیدی سرطانزایی را ارائه نمیدهند که برای طبقهبندی عامل در یکی از دستههای دیگر کافی باشد.
A5 — غیرمشکوک به سرطانزایی برای انسان: این عامل بر اساس مطالعات اپیدمیولوژیک صحیحانجامشده روی انسان، مشکوک به سرطانزایی برای انسان نیست. این مطالعات دارای پیگیری بهاندازهکافی طولانی، سوابق مواجهه قابل اعتماد، دوز بهاندازهکافی بالا و قدرت آماری کافی هستند تا بتوان نتیجه گرفت که مواجهه با این عامل، خطر قابل توجهی برای سرطان در انسان ایجاد نمیکند؛ یا شواهد دال بر عدم سرطانزایی در حیوانات آزمایشگاهی، توسط دادههای مکانیسمی که نشاندهنده فقدان ویژگیهای کلیدی سرطانزایی است، پشتیبانی میشود.
یادآوری: موادی که هیچ دادهای از سرطانزایی در انسان یا حیوانات آزمایشگاهی برای آنها در دسترس نیست و دادههای قوی از جهشزایی نیز برای آنها گزارش نشده است، فاقد هرگونه تعیین (طبقهبندی) سرطانزایی هستند.
مواجهه با عوامل سرطانزا باید به حداقل ممکن کاهش یابد. مواجهه کارگران با عوامل سرطانزای دسته A1 که فاقد حد آستانه (TLV) یا حد مجاز مواجهه هستند، باید تا حد امکان به طور کامل حذف شود [†]. برای عوامل سرطانزای دسته A1 دارای حد آستانه و همچنین عوامل دسته A2 و A3، مواجهه کارگران از تمامی راهها باید به دقت مد نظر قرار گرفته و [‡] تا سطوحی تا حد ممکن پایینتر از حد آستانه کنترل شود [*].
* پیشنهاد شده حذف شود.
† پیشنهاد درج متن حذفشده: “همانگونه که توسط پانویس (L) در جدول حدود آستانه نشان داده شده است.”
‡ پیشنهاد افزایش