میدانهای مغناطیسی استاتیک
(تاریخ مستندسازی – ۲۰۱۵)
این حدود آستانه (TLV) به چگالی شار میدان مغناطیسی استاتیک اشاره دارد که باور بر این است تقریباً تمامی کارگران میتوانند روزانه و به طور مکرر در معرض آن قرار گیرند بدون آنکه اثرات سوء بر سلامتشان پدید آید. این مقادیر باید به عنوان راهنما در کنترل مواجهه با میدانهای مغناطیسی استاتیک به کار روند و نباید به عنوان مرز دقیق بین سطوح ایمن و خطرناک در نظر گرفته شوند.
مواجهات شغلی روتین نباید از ۲ تسلا (T) در محیط عمومی کار فراتر رود، اما برای کارگرانی که آموزش ویژه دیدهاند و در یک محیط کاری کنترلشده فعالیت میکنند، میتواند تا سقف ۸ تسلا نیز باشد. آموزش ویژه شامل آگاه سازی کارگران از اثرات حسی گذرا میشود که میتواند در نتیجه حرکت سریع در میدانهای مغناطیسی استاتیک با چگالی شار بیشتر از ۲ تسلا ایجاد شود. یک محیط کاری کنترلشده، محیطی است که در آن نیروهای اعمال شده توسط میدانهای مغناطیسی استاتیک بر اشیاء فلزی، پرتابههای بالقوه خطرناک ایجاد نمیکنند. مواجهه اندام کارگران در محیط عمومی کار نباید از ۲۰ تسلا تجاوز کند. کارگرانی که دارای دستگاههای پزشکی کاشتنی فرومغناطیسی (آهنربایی) یا الکترونیکی هستند، نباید در معرض میدانهای مغناطیسی استاتیک بیشتر از ۰.۵ میلیتسلا قرار گیرند. این حدود آستانه (TLVs) در جدول ۱ خلاصه شدهاند.
جدول ۱. حدود آستانه برای میدانهای مغناطیسی استاتیک
| نوع مواجهه | مقدار سقف مجاز |
|---|---|
| تمام بدن (محیط کاری عمومی) | ۲ تسلا |
| تمام بدن (کارگران با آموزش ویژه و محیط کاری کنترلشده) | ۸ تسلا |
| اندامها (دستها و پاها) | ۲۰ تسلا |
| استفادهکنندگان از دستگاههای پزشکی پوشیدنی (کاشتنی) | ۰.۵ میلیتسلا |