بلند کردن بار

(تاریخ مستندات – ۲۰۱۹)

این حدود آستانه (TLVs) شرایطی را برای بلند کردن بار در محیط کار توصیه می‌کند که باور بر این است تقریباً تمامی کارگران می‌توانند روزانه و به طور مکرر در معرض آن قرار گیرند بدون آنکه به اختلالات کمری مرتبط با کار ناشی از وظایف تکراری بلند کردن بار مبتلا شوند. عوامل خطر فردی و سازمانی وجود دارند که ممکن است بر احتمال ابتلای یک فرد به اختلالات کمر و شانه تأثیر بگذارند.

حدود آستانه (TLVs) برای بلند کردن بار

این حدود آستانه (TLVs) شامل سه جدول با محدودیت‌های وزنی بر حسب کیلوگرم (kg) برای وظایف بلند کردن بار با دو دست در محدوده ۳۰ درجه از صفحه ساجیتال (خنثی) است. وظیفه بلند کردن بار یکنواخت به وظیفه‌ای گفته می‌شود که در آن بارها مشابه بوده و نقاط شروع و مقصد تکرارشونده هستند، و این تنها وظیفه بلند کردن باری است که در طول روز انجام می‌شود. سایر وظایف دستی جابجایی مواد مانند حمل، هل دادن و کشیدن در این حد آستانه (TLV) یا حد مجاز مواجهه لحاظ نشده‌اند و در کاربرد این حدود آستانه در چنین شرایطی باید احتیاط لازم به عمل آید.

این حدود آستانه (جداول ۱ تا ۳) برای وظایف بلند کردن باری ارائه شده‌اند که بر اساس مدت زمان انجام آن (کمتر یا بیشتر از ۲ ساعت در روز) و فرکانس آن (که بر اساس تعداد بلند کردن در ساعت بیان شده و در توضیحات هر جدول مشخص شده) تعریف می‌شوند.

در صورت وجود هر یک از عوامل یا شرایط کاری ذکر شده در زیر، باید از قضاوت حرفه‌ای برای کاهش محدودیت‌های وزنی به زیر مقادیر توصیه شده در این حدود آستانه استفاده کرد:

• بلند کردن با فرکانس بالا: بیش از ۳۶۰ بار در ساعت
• شیفت‌های کاری طولانی: بلند کردن بار بیش از ۸ ساعت در روز
• عدم تقارن شدید: بلند کردن در فاصله بیش از ۳۰ درجه از صفحه ساجیتال
• حرکات سریع بلند کردن و حرکات همراه با چرخش (مانند چرخش از پهلو به پهلو)
• بلند کردن با یک دست
• پوسچر محدود شده در نیمه پایینی بدن، مانند بلند کردن در حالت نشسته یا زانو زده
• گرمای زیاد و رطوبت بالا (رجوع شود به حدود آستانه مواجهه برای استرس گرمایی و فشار گرمایی)
• بلند کردن اجسام ناپایدار (مانند مایعات با مرکز جرم متغیر، یا عدم هماهنگی یا تقسیم بار نامساوی در بلند کردن‌های چندنفره)
• اتصال ضعیف دست با بار: عدم وجود دسته، جای دست یا سایر نقاط مناسب برای گرفتن بار
• پایدار نبودن جایگاه (مانند عدم توانایی در حمایت از بدن با هر دو پا در حالت ایستاده)
• در حین یا بلافاصله پس از مواجهه با ارتعاش تمام-بدن در سطح حد آستانه یا بالاتر از آن (رجوع شود به مستندات حد آستانه برای ارتعاش تمام-بدن)

راهنمای کاربران

۱. مستندات مربوط به حدود آستانه بلند کردن بار را مطالعه کنید تا اساس تدوین این حدود آستانه و محدودیت‌های آن را درک نمایید.

۲. مدت زمان انجام وظیفه را به صورت کمتر یا مساوی ۲ ساعت تجمعی در روز، یا بیشتر از ۲ ساعت تجمعی در روز طبقه‌بندی کنید. مدت زمان انجام وظیفه، کل مدت زمانی است که یک کارگر در طول یک روز آن وظیفه را انجام می‌دهد.

۳. فرکانس بلند کردن را به عنوان تعداد دفعات بلند کردن بار توسط کارگر در هر ساعت تعیین کنید.

۴. از جدول حد آستانه (TLV) یا حد مجاز مواجهه که با مدت زمان و فرکانس بلند کردن وظیفه مطابقت دارد، استفاده نمایید.

۵. منطقه عمودی (شکل ۱) را بر اساس موقعیت دست‌ها در شروع عملیات بلند کردن تعیین کنید.

۶. منطقه افقی بلند کردن (شکل ۱) را با اندازه‌گیری فاصله افقی از نقطه میانی بین قوزک‌های پای داخلی تا نقطه میانی بین دست‌ها در شروع عملیات بلند کردن مشخص نمایید.

۷. حد آستانه مواجهه (TLV) را بر حسب کیلوگرم برای وظیفه بلند کردن بار، از خانه مربوطه در جدول که با مناطق عمودی و افقی در جدول مناسب (بر اساس فرکانس و مدت زمان) مطابقت دارد، تعیین کنید.

۸. کنترل بار در مقصد را در نظر بگیرید. اگر بار در مقصد به روش کنترل‌شده (یعنی به آرامی یا با دقت قرار داده شده) قرار می‌گیرد، مراحل ۵ تا ۷ را با استفاده از نقطه مقصد به جای نقطه شروع تکرار کنید. حد آستانه مواجهه (TLV) با مقدار کمتر از این دو محدودیت نشان داده می‌شود.

این حدود آستانه (TLVs) با هدف کاهش خطر آسیب‌های کمری مرتبط با وظایف تکراری بلند کردن بار طراحی شده‌اند. علاوه بر کمر، وظایف بلند کردن و پایین آوردن بار ممکن است سایر بخش‌های بدن را نیز در معرض فشار زیاد قرار دهند. بسته به پارامترهای وظیفه و نیازهای پوسچر خاص حین بلند کردن، مفاصلی مانند شانه، زانو، آرنج و مچ دست ممکن است در معرض خطر آسیب مشابه یا حتی بیشتری نسبت به کمر باشند. تحقیقات بیشتری برای درک خطر آسیب در سراسر بدن ناشی از بلند کردن بار مورد نیاز است. به عنوان مثال، نظرات کارشناسی نشان می‌دهد که بلند کردن مکرر بار در حالتی که دست‌ها در سطح ارتفاع شانه یا بالاتر از آن قرار دارند، ممکن است حتی در زمانی که فشار وارده بر کمر کمتر از حد آستانه بلند کردن است، خطر آسیب شانه کارگر را افزایش دهد. از متخصصان درخواست می‌شود که از قضاوت حرفه‌ای خود استفاده کرده و حد آستانه بلند کردن بار را با ارزیابی‌های ویژه وظیفه مورد نظر تکمیل نمایند تا خطر آسیب برای سایر نواحی بدن به حداقل برسد.